Ten przykład ilustruje dobitnie jak bardzo posunęliśmy się do przodu w dziedzinie fotografii, a może bardziej w dziedzinie jej upowszechniania i komercjalizacji. W początkowym stadium rozprzestrzeniania się tego trendu cyfrówki kupowali bogatsi koneserzy z klasy średniej. Potem coraz więcej nastolatków sięgnęło po cyfrowe kombajny. Dziś mamy prawdziwy nawał lustrzanek cyfrowych, a wraz z nimi domorosłych fotografów.

Myślę, że po aparat fotograficzny częściej sięgają dziewczęta, aniżeli chłopcy, jednakże lepsze zdjęcia kobiet robią mężczyźni. To nie szowinizm, tylko spostrzeżenie Ale do czego zmierzam. Bardzo popularną wśród niewiast dziedziną fotografii jest fotografia mody, czyli tzw fashion. Jak sądzę, każda dziewczyna interesuje się modą, przegląda wiele czasopism o modzie. Jednak głównym motorem jest tutaj internet. Tak, to globalna sieć pozwala na bezproblemowe przeglądanie najnowszych zdjęć znanych fotografów mody, a także prostą wymianę spostrzeżeń między samymi fascynatkami obrazowania mody.  Trzeba przyznać, że obecny zalew fotografii, to przede wszystkim prywatna działalność wspomnianych wyżej początkujących fotografów mody. Głównym ich celem jest natomiast, oprócz pewnego prestiżu, chęć zdobycia niemałych pieniędzy, gdyż jak wiemy – świat mody, to także świat wielkich pieniędzy.

Patrząc z drugiej strony – szybki przyrost względnie wykwalifikowanych fotografów mody musi wpłynąć na konkurencję między nimi. Pociągnie to za sobą konieczność dodatkowego samokształcenia i inwestowania w siebie oraz wzrost jakości wykonywanych zdjęć. Sądzę, że wiele z osób, którym nie uda się wkroczyć na ścieżkę kariery spróbuje swoich sił w fotografii artystycznej. Będzie to z pożytkiem dla wszystkich koneserów fotografii.

Ale znacznie wdzięczniejsze pory do robienia zdjęć odbiegają od godzin pracy większości ludzi. Chodzi mianowicie o wschody i zachody słońca. Tak – te dwa zjawiska natury są szczególnie pożądane przez fotografów, a w obecnych okolicznościach przyrody wręcz proszą się o sesję! Wyobraźmy sobie cudny poranek, godzina 4 rano, słońce nieśmiało wychyla się zza linii horyzontu. Ptaki już od jakiegoś czasu nie śpią i zabierają się za wczesne łowy. Wszystko dookoła nas oblane czerwienią, karmazynem. Cud natury.  Myślę, że nawet śpiochy pokuszą się o piękne zdjęcia o tak wczesnej porze.

Zachody są równie niesamowite. Nawet bardziej krwiste, przepełnione spokojem, po całodziennej bitwie słońca z niebiosami. Słońce sunie wtedy delikatnie po nieboskłonie i zanurza się w bezkresie horyzontu. Nie razi wtedy aż tak mocno oczu, można bez problemu spojrzeć mu w twarz. Fotografie są przepełnione kontemplacyjnym niemalże spokojem i swoistym zawieszeniem się czasu nad rzeczywistością ziemskiego padołu. Spust migawki sprawia wrażenie cyngla, dozującego słońcu wysokość, na jaką może się opuścić. Jednakże ostatecznie i tak nie jesteśmy w stanie zatrzymać jego biegu. Jest nieubłagane w swojej wędrówce do następnego brzasku…

Mam wrażenie, że nocą człowiek może powiedzieć znacznie więcej niż w ciągu dnia. Chodzi o to, że zmęczenie i ciemność sprzyjają analizom minionych dni, zwierzeniom, refleksjom. Osobiście mogę powiedzieć, że u mnie to się sprawdza. Jestem typem człowieka, który często siedzi do późna w nocy. Rozmyśla, uczy się, przegląda strony internetowe. No i zdjęcia. Oczywiście nie może się obejść bez zdjęć. Uwielbiam oglądać fotografie krajobrazów. Skrawki rzeczywistości uchwycone w najróżniejszych miejscach na Ziemi. Kocham zdjęcia gór i lasów. Marzę wtedy o moich odwiecznych pragnieniach wyruszenia w nieznane, wyjazdu do odległych krain i swoistego „zdobycia ich”. Marzę o przemierzaniu tajgi syberyjskiej, rozmyślam o dniach spędzonych w zalesionej i odludnej części Kanady. Śnię o Nowej Zelandii i Chinach. Oczywiście dokumentuję wiele na zdjęciach, jednak nie chodzi stricte o to. Chodzi o przeżywanie przygody i odczuwanie świata każdą komórką swojego ciała. Chłonięcie „obcego” powietrza każdym porem w skórze , odbieranie dźwięków całym sobą.

Sądzę, że o to chodzi w życiu – żeby przeżyć je razem z Ziemią, uczestnicząc w jej naturalnym tańcu dookoła Słońca. Nie można zamykać się w kapsule i być biernym obserwatorem tego gwiezdnego spektaklu.

Życzę dobrej nocy

Słowo to stworzono na bazie dwóch słów greckich: photos, oznaczającego światło i gráphō czyli piszę. Ogólnie fotografia, to zbiór wielu różnych technik, których celem jest zarejestrowanie trwałego, pojedynczego obrazu za pomocą światła. Powszechnie rozumiane znaczenie zakłada wykorzystanie układu optycznego, jednakże możliwe jest fotografowanie z pominięciem tych warunków – tzw. fotografia otworkowa, rayografia.

Główny podział technik fotograficznych:

• fotografia tradycyjna czyli fotografia analogowa – jest oparta na chemicznym działaniu związków srebra i światła. Dzieli się ona na fotografię monochromatyczną i fotografię barwną Materiały fotograficzne to znane wszystkim klisze, błony cięte (do aparatów wielkoformatowych – fotografia wielkoformatowa), klisze perforowane (do aparatów małoobrazkowych) oraz błony zwojowe – najczęściej o szerokości 60mm (do aparatów średnioformatowych).
• fotografia cyfrowa – tutaj rejestracja obrazu odbywa się nie na materiale światłoczułym ale na matrycy światłoczułej (np. w układzie CCD, CMOS) zamontowanej w aparacie cyfrowym.

Jednakże fotografia, to coś znacznie więcej niż  tylko technika. To magia. Możliwość zapisu na kliszy fotograficznej bądź matrycy światłoczułej ulotnych chwil, często także emocji. Właśnie dzięki fotografii możemy wracać do momentów z przeszłości, możemy oglądać wydarzenia, które nigdy już nie wrócą. W końcu dzięki fotografii mamy okazję oglądać filmy -  bo to przecież sekwencje zdjęć lub klatek z obrazem cyfrowym…

Nastała era powszechnej fotografii cyfrowej. Każdy może „pstryknąć fotkę”, jednak z tego morza, oceanu zdjęć wyłania się obraz sztuki. Mianowicie okazuje się, że mimo iż niemal każdy może zrobić zdjęcie, co trzecia osoba prowadzi fotobloga, co piąta otwiera galerię swoich zdjęć (oczywiście w internecie), to jednak są to dzieła powtarzające się. O oto z tego fotograficznego pospólstwa wychodzą prawdziwi geniusz – perły mogące zdziałać naprawdę dużo w tej dziedzinie. Widzimy, że równowaga zostaje zachowana – więcej ludzi fotografuje, ale stosunek pereł do zwykłych kamieni pozostaje taki sam…

Tworzę ten blog z myślą o dzieleniu się moim doświadczeniem w dziedzinie fotografii. Mam zamiar opisywać moje dokonania i przemyślenia. Będę mówił o pracy nad tworzeniem fotografii artystycznych i komercyjnych. Zajmę stanowisko w sprawie szarej codzienności i wydarzeń nietuzinkowych. Uwielbiam świat, życie, przyrodę i ludzi. Dlatego zająłem się fotografią. Fotografia Ostrów Wlkp, fotograf ostrów Wlkp. Traktuję ją jako zatrzymywanie czasu i określonego miejsca na kliszy fotograficznej lub matrycy aparatu cyfrowego. Bardzo chcę dzielić się swoimi myślami z innymi użytkownikami Internetu. Zachęcam gorąco do czytania mojego bloga!

Pozdrawiam

Janek Kowalski